13 April 2012

De profundis


Ne indragostim poate ca sa ne reamintim cat de mult IL iubim... Suntem singuri uneori poate, pentru ca sa ne reamintim despartirea de EL... Si ne trezim in fiecare dimineata, din nou si din nou pentru a-L regasi... pana cand, intr-o zi... intr-o buna zi... ne reintoarcem la EL... Aici, langa Padurea Neagra, noaptea iti vorbeste altfel... iar timpul creste pe trupul tau ca o liniste rastignita, desfacuta, intinsa in albastru... 

De profundis clamavi ad te, Domine; Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendentes in vocem deprecationis meæ. Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit? Quia apud te propitiatio est; et propter legem tuam sustinui te, Domine. Sustinuit anima mea in verbo ejus: Speravit anima mea in Domino. A custodia matutina usque ad noctem, speret Israël in Domino. Quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio. Et ipse redimet Israël ex omnibus iniquitatibus ejus.

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...